قرب به خدا نه با سفر زمینی و نه با حرکت فیزیکی است، بلکه تنها راه آن «نماز شب» و «سحرخیزی» است؛ سفری که مرکب آن تفکر، اشک، دعا و گشودن راه دیگران است. بیان نورانی امام حسن عسکری (ع) این است که «الوصول الی الله سفرٌ لا یدرک الا بامتطاء اللّیل»؛ این سفری است و سفر نیز با مرکب قابل طی کردن است. انسان سحر برمیخیزد و با خدایش گفتگو میکند، و برای دیگران دعا میکند و از لغزشها به برکت او مصون میماند؛ نه بیراهه میرود نه راه کسی را میبندد. [آیتالله جوادی آملی؛ ۱۴۰۴/۰۲/۲۰]